Page 179 - Radar
P. 179
การวิเคราะห์และแปลภาพเรดาร์ตรวจอากาศ
ลักษณะเป้าหรือภาพสะท้อนที่เป็นพายุฟ้าคะนองในเรดาร์
ลักษณะของเป้ามีขอบเขตชัดเจน ขอบที่ยื่นออกมามีลักษณะคล้ายนิ้วมือ รูปตะขอ เป็นแถบหรือแนว
ยาวโค้งและคล้ายลูกคลื่นในทะเล พายุฟ้าคะนองขนาดใหญ่มักประกอบด้วยเซลล์เล็กๆอยู่ภายใน เคลื่อน
ตัวด้วยความเร็วไม่เกิน ๔๐ นอต บางครั้งเคลื่อนเข้าหากันและรวมเป็นเซลล์พายุฟ้าคะนองขนาดใหญ่
มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทั้งความแรงและพื้นที่ อัตราการก่อตัวทางตั้ง ๖ ๐ ๐ เมตรต่อนาที
หรือมากกว่านั้นยอดสูงสุด ตั้งแต่ ๘ กิโลเมตรขึ้นไปจนเกือบถึงระดับโทรโพพอส (Tropopause) พายุฟ้า
คะนองรุนแรงยอดสูงสุดอยู่ระหว่าง ๑๒ - ๑๕ กิโลเมตร ถ้าพายุรุนแรงมากจะมียอดสูงกว่า ๑๕ กิโลเมตร
ขึ้นไป ช่วงเวลาหรือความนานของเป้าพายุฟ้าคะนองนั้นแตกต่างกับเป้าพายุฟ้าคะนอง มีความนานตั้งแต่
๒๐ นาที จนถึง ๑๐ ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของขนาด สภาพอากาศแวดล้อม และบริเวณที่เกิดพายุ
ปริมาณฝนของพายุฟ้าคะนองมีขนาดตั้งแต่ ๑๐ มิลลิเมตรต่อชั่วโมงขึ้นไป และขึ้นอยู่กับขนาดความสูง
ปริมาณไอน้ำ ในอากาศ และการก่อตัวของพายุนั้น
