Page 25 - Climate

24

ุ
้
้
ผลกระทบกระเทือนต่อสภาพลมฟาอากาศของประเทศลาวโดยเฉพาะอณหภูมิของอากาศ และปริมาณน้ำฟาจึงพอจะ
แบ่งฤดูของประเทศลาวเป็น 4 ห้วงเวลาดังนี้
1) ฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ เริ่มตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคม-กลางเดือนมีนาคม เป็นฤดูที่แห้งแล้ง มีฝนตก
ุ
้
น้อยทั่วประเทศ โดยทั่วไปอากาศดี จำนวนเมฆลดลง เมฆก่อตัวในทางตั้ง และพายุฝนฟาคะนองมีเกิดน้อย อณหภูมิ
และความชื้นต่ำสุดของปีอยู่ในฤดูนี้ อุณหภูมิต่ำสุดจะอยู่ในเดือน ธ.ค. และ ม.ค. ส่วนความชื้นต่ำสุดอยู่ในเดือน มี.ค.
ทัศนวิสัยลดลงโดยเฉพาะทางตอนเหนือของประเทศ สาเหตุเนื่องจากหมอกหนาในตอนเช้าตรู่ส่วนในตอน
กลางวันทัศนวิสัยเสียเนื่องจากหมอกแดดและควันไฟ มีอยู่บ่อยครั้งที่หมอก และควันไฟสูงถึง 10,000 ฟุตหรือมากกว่า

2) ฤดูเปลี่ยนมรสุมจากตะวันออกเฉียงเหนือเป็นมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เริ่มตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม-
กลางเดือนพฤษภาคม มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือสิ้นสุดลงสภาพอากาศที่เกิดคล้ายกับฤดูเปลี่ยนมรสุมจากมรสุม
ตะวันตกเฉียงใต้เป็นฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ

้
ุ
อณหภูมิสูงที่สุดอยู่ในฤดูกาลนี้ เนื่องจากตำแหน่งของดวงอาทิตย์อยู่ตรงศีรษะพอดี ท้องฟาแจ่มใส
้
มีพายุฝนฟาคะนองมากขึ้น ปริมาณฝนเพมขึ้น ประมาณกลางเดือนเมษาจำนวนฝนเพมมากขึ้น มีฝนตกทั่วไปเป็นระยะ
ิ่
ิ่
ที่ร่องมรสุมเคลื่อนแนวผ่านประเทศลาว
ิ
้
ในฤดูนี้เป็นห้วงเวลาที่ลมฟาอากาศเหนือประเทศลาวไม่แน่นอนเป็นห้วงที่ได้รับอทธิพลของลมมรสุม
ทั้งสองกระแสอากาศจากทางเหนือที่ไหลเข้าสู่ประเทศลาวจะน้อยกว่ากระแสอากาศที่มาจากทางใต้ในปลายฤดูอุณหภูมิ
้
้
ิ่
ิ่
จะลดลงแต่ความชื้นจะเพมขึ้น ฝนฟาคะนองเพมมากขึ้น โดยเฉพาะพายุฟาคะนองขั้นรุนแรงมักเกิดในฤดูกาลนี้
ทัศนวิสัยดีขึ้นเนื่องจากฝนชะล้าง หมอกแดด ฝุ่นและควัน แต่ทัศนวิสัยเลวจะอยู่ในเวลาที่มีฝนตก
3) ฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เริ่มตั้งแต่กลางเดือน พฤษภาคม-ปลายเดือนกันยายน เป็นฤดูที่ชุ่มชื้นความชื้น
ิ่
ั
ิ่
สัมพทธ์สูง จำนวนเมฆและปริมาณน้ำฝนเพมมากขึ้น โดยเฉพาะทางภาคใต้ของลาวปริมาณฝนเพม 5-10 เท่าของ
จำนวนฝนที่ตกในฤดู NE MONSOON ประเทศลาวอากาศร้อนอบอาวมีฝนฟาคะนองทุกวันกับมีฝนตกหนัก ทำให้เกิด
้
้
น้ำท่วมตามที่ราบริมฝั่งแม่น้ำ และเกิดน้ำบ่าอย่างรวดเร็วในบริเวณหุบเขาแคบๆ เวลาเช้าอากาศแจ่มใส เวลาประมาณ
10.00 น. เมฆก่อตัวอย่างรวดเร็วฐานเมฆ 3,000-5,000 ฟต และติดตามมาด้วยฝนฟาคะนองเวลาบ่าย-ค่ำ บางครั้ง
้
ุ
ยาวนานถึงกลางคืนทัศนวิสัยไม่คอยดีนักเนื่องจากความมัวของอากาศซึ่งเป็นคุณลักษณะของมวลอากาศในเขตร้อน
่
4) ฤดูมรสุมจากมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เป็นมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นห้วงเวลาสั้นๆ ซึ่งเกิดในเดือน
ั
่
ตุลาคม ประมาณปลายเดือนกันยายน ลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ออนกำลังลง ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือเริ่มพดเข้าสู่
ประเทศลาว ร่องมรสุมเคลื่อนแนวลงไปทางใต้ ในฤดูนี้สภาพอากาศที่เกิดขึ้นในประเทศลาวมีคุณลักษณะของมรสุมทั้ง
สองเกิดขึ้นปะปนกัน เพราะในระยะนี้มรสุมทั้งสองจะเข้ามามีอทธิพลได้เป็นครั้งคราว จนกระทั่งร่องมรสุมเคลื่อนร่องลง
ิ
ไปทางใต้ก็จะเป็นระยะเริ่มต้นของฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งอยู่ประมาณปลายเดือนตุลาคม ลักษณะอากาศไม่
ิ
แน่นอนเมื่อเปรียบเทียบกับฤดูอนๆ ทั้งนี้เนื่องจากความไม่แน่นนอนของการได้รับอทธิพลของร่องมรสุม โดยทั่วไป
ื่
ุ
ปริมาณฝน, จำนวนเมฆ และความชื้นจะลดลง หมอกเกิดมากขึ้น อณหภูมิลดลงเล็กน้อย หลังจากนี้ฤดูมรสุมตะวันออก
เฉียงเหนือจะกลับมาเริ่มต้นอกครั้งอย่างชัดเจนในราวๆ เดือน พ.ย.
ี
สภาพอากาศและปรากฏการณ์พิเศษ
ื้
เนื่องจากพนที่ส่วนใหญ่ของประเทศเป็นภูเขา จึงทำให้เกิดลมประจำถิ่นในลักษณะต่างๆ กันทั้งนี้
ขึ้นอยู่กับลักษณะการทอดตัวและความสูงของเทือกเขา และที่ตั้งของภูเขา ทำให้พิจารณาถงลักษณะของลมประจำ
ึ
และอาณาเขตที่แผ่ไปถึงได้ ลมประจำถิ่นที่สำคัญมี 2 ชนิดได้แก่
- ลมเฟน (Fohn Wind) เป็นลมที่แห้งและร้อน มีลมกระโชกในขณะที่กระแสอากาศถูกบังคับให้ไหล
ิ
ขึ้นเหนือเทือกเขาและจมตัวอย่างรวดเร็วทางด้านหลังเขา ขณะที่จมตัวลงอากาศจะแห้งและร้อนมากขึ้นก่อนที่จะ

ุ
ลงมาถึงเบื้องล่างอากาศที่ร้อนและแห้งบางครั้งก็ไหลลงมาโดยแรง ทำให้ตามเส้นทางที่ไหลผ่านมีอณหภูมิสูงขึ้น