Page 56 - wx_instruments I
P. 56
56
หรือพืชที่อยู่รอบๆ ไม่ให้สูงเกินประมาณ ๕ ซม. (หากมี) ทั้งนี้ควรตรวจสอบสภาพแวดล้อมและบันทึกสิ่งที่อย ู่
โดยรอบถังวัดไว้
๑.๒ ถังวัดหยาดน้ำฟ้าแบบสะสม (Storage Gauges)
่
ถังวัดหยาดน้ำฟ้าแบบสะสมใช้ในการวัดการตกของหยาดน้ำฟ้าทั้งฤดูกาลในพื้นที่หางไกล เครื่องมือนี้จะ
ประกอบด้วยส่วนภาชนะเก็บที่น้ำหยาดน้ำฟ้าผ่านกรวยลงท่อเล็กสู่ถังเก็บที่ใหญ่พอที่จะเก็บได้ทั้งฤดูกาล (หรือราย
เดือนในพื้นที่ที่เปียก) ควรใส่น้ำมันหรือสารกันระเหยในถังเก็บเป็นชั้นของเหลวที่ควรหนาไม่ต่ำกว่า ๕ มม. เพื่อลด
การระเหย โดยชั้นของเหลวนี้ต้องยอมให้หยาดน้ำฟ้าผ่านลงไปด้านล่าง
็
ได้สะดวก อาจมีการเติมสารละลายที่ปองกันการแข็งตัวในถังเก็บ เพื่อเปลี่ยนหิมะที่ตกอยู่ภายในให้เปนของเหลว
้
ทั้งนี้เป็นสิ่งสำคัญมากที่สารละลายต้านการแข็งตัวจะต้องกระจายตัว สารต้านการแข็งตัวที่น่าพอใจ มีส่วนผสม
์
๓๗.๕ เปอร์เซ็นต โดยน้ำหนักของแคลเซียมคลอไรด์ (ความบริสุทธิ์ ๗๘ เปอร์เซ็นต์) และน้ำ ๖๒.๕ เปอร์เซ็นต ์
้
อย่างไรก็ตาม อีกทางเลือกหนึ่งสามารถใช้สารละลายเอธิลีนไกลคอลกับน้ำหรือเอธิลีนไกลคอลกับเมธานอลได ซึ่ง
้
สารชนิดหลังนี้มีราคาสูงกว่า แต่มีการกัดกร่อนน้อยกว่าและมีการปองกันการแข็งตัวที่ช่วงการละลายที่มากกว่า
ปริมาตรของสารละลายที่ใส่ในภาชนะไม่ควรเกิน ๓๓ เปอร์เซ็นต์ของปริมาตร เครื่องมือรวมทั้งหมด ในบางประเทศ
็
จะถือว่าสารต้านการแขงตัวและสารละลายน้ำมันนี้เป็นสารพิษและมีอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม แนวทางในการกำจัด
สารพิษนี้ควรจะได้รับจากหน่วยงานดูแลสิ่งแวดล้อมของท้องถิ่น
การเก็บปริมาณหยาดน้ำฟ้าตามฤดูกาลทำได้โดยการตรวจวัดปริมาตรของสิ่งที่อยู่ในภาชนะถังเก็บ
ั
(เหมือนในกรณีถังวัดหยาดน้ำฟ้าแบบธรรมดา) ทั้งนี้ควรนำค่าปริมาณของน้ำมันและสารละลายที่ต้านการแข็งตวที่
อยู่ในภาชนะที่ตอนเริ่มต้นฤดูกาลมาคิดหักล้างด้วยทั้งนี้ อาจจะต้องใช้การแก้ไขเหมือนกรณถังวัดหยาดน้ำฟ้าแบบ
ี
ธรรมดา
การปฏิบัติการและการบำรุงรักษาถังวัดหยาดน้ำฟ้าแบบสะสมนี้ ในพื้นที่ห่างไกลมีปัญหาหลายประการ
ิ
เช่น การปกคลุมโดยหมะหรือยากในการวางตำแหน่งถังวัดหยาดน้ำฟ้าสำหรับบันทึกค่าที่วัดและอื่นๆ ซึ่งจำเป็นต้อง
มีการตรวจดูโดยเฉพาะ ควรจะให้ความใส่ใจเป็นพิเศษกับคุณภาพของข้อมูลที่ได้รับจากถังวัดหยาดน้ำฟ้า
๒.เครื่องมือวัดหยาดน้ำฟ้าชนิดบันทึกค่า (Recording Precipitation Gauges)
โดยทั่วไปมีการใช้เครื่องบันทึกปริมาณหยาดน้ำฟ้าอัตโนมัติอยู่ ๓ ชนิด คือ
ชนิดบันทึกน้ำหนัก ชนิดกระดก (tilting or tipping-bucket) และชนิดทุ่นลอย ทั้งนี้
เครื่องบันทึกชนิดชั่งน้ำหนักเท่านั้นที่ สามารถใช้วัดปริมาณหยาดน้ำฟ้าได้ทุก
ประเภท ส่วนเครื่องบันทึกที่เหลือส่วนใหญ่ใช้ในการวัดฝนเท่านั้น เครื่องมืออัตโนมัต ิ
แบบใหม่บางชนิดใช้วัดปริมาณหยาดน้ำฟ้าโดยที่ไม่มีชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหว เครื่องมือ
เหล่านี้ใช้อุปกรณ์เช่น ตัวเซนเซอร์ชนิดตัวเก็บประจุไฟฟ้า ตัวเหนี่ยวความกด และ
อุปกรณ์กลไกทางแสงหรือเรดาร์ ที่ให้สัญญาณอิเล็กโทรนิกส์ที่เป็นสัดส่วนกับจำนวน
เทียบเท่าของหยาดน้ำฟ้า อุปกรณ์นาฬิกาที่มีการบันทึกช่วงเวลาและวัน เป็นส่วนที่สำคัญของเครื่องบันทึก
