Page 59 - wx_instruments I

59

ี
้
ระหว่างกาลักน้ำไว้ ก่อนที่จะเทลงสู่ช่องลูกลอยภายหลัง เพื่อใหมีการบันทึกน้ำฝนท่ถกต้องควรติดตั้ง อุปกรณทำ
์
ู
ความร้อน (ควรควบคุมโดยเทอร์โมสตัท) ภายในเครื่องมือ หากพบว่ามีความเป็นไปได้ที่น้ำจะแข็งตัวในช่องลูกลอย
ในฤดูหนาว เพื่อปองกันความเสียหายในลูกลอยและช่องลูกลอย ทำให้สามารถบันทึกน้ำฝนที่ตกในช่วงเวลานั้นได ้
้
ถ้ามีแหล่งจ่ายไฟฟ้าหลัก อุปกรณ์ทำความร้อนขนาดเล็กหรือหลอดไฟฟ้าเป็นอุปกรณ์ทำความร้อนที่เหมาะสม

เพียงพอ ไม่เช่นนั้นแล้วต้องใช้แหล่งพลังงานอื่นๆ วิธีการหนึ่งที่สะดวกคือ การใช้แถบความร้อนขนาดเล็กรอบๆ
ช่องเก็บตัวอย่างแล้วเชื่อมต่อกับแบตเตอรี่ที่มีความจุมาก ทั้งนี้ปริมาณความร้อนที่จ่ายให้ถังวัดควรมีค่าน้อยที่สุดที่

เป็นไปได้ในการปูองกันการแข็งตัวของน้ำฝน เนื่องจากหากความร้อนมีมากเกิน อาจลดความแม่นยำของการ

ตรวจวัดโดยการสร้างการเคลื่อนไหวของอากาศเหนือในแนวดิ่งช่องวัดและเพิ่มความสูญเสียจากการระเหย มีการ
รายงานจากบางประเทศว่า มีการเก็บตัวอย่างน้ำฝนที่น้อยกว่าความเป็นจริง ในการใช้ถังวัดชนิดไม่มีแผงกั้น แตมี
่
อุปกรณ์ทำความร้อน ซึ่งเกิดจากลมและการระเหยของหิมะที่ละลาย เช่นเดียวกับที่รายงานไว้ในกรณีของถังวัด
น้ำหนัก

ี
นอกจาก การสอบเทียบสามารถทำได้โดยการใช้น้ำท่รู้ค่าปริมาตรแล้ว การบำรุงรักษาสำหรับเครื่องมือนี้
จะคล้ายกับถังวัดบันทึกแบบน้ำหนัก

ขั้นตอนที่แนะนำในการปรับแก้ไขค่าสำหรับการตรวจวัดปริมาณหยาดน้ำฟ้า

วิธีการแก้ไขค่ามีพื้นฐานจากหลักการทางฟิสิกส์ที่นำเสนอในเอกสาร Instrument Development
Inquiry (Instruments and Observing Report No. 24, WMO/TD-No.231) โดยขึ้นอยู่กับชนิดของเครื่องมือ

วัดปริมาณหยาดน้ำฟ้าที่ใช้ อิทธิพลของลมต่อเครื่องมือแต่ละชนิดจะประเมินได้โดยการสอบเทียบกับถังวัดหยาดน้ำ
ฟ้ามาตรฐานขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (pit gauge) สำหรับฝนและถังวัดหิมะ การปรับลดค่าความเร็วลมที่

ระดับช่องปากรับของถังควรเป็นไปตามสูตรต่อไปนี้

ั
โดย ค่า ump คือความเร็วลมที่ระดับช่องปากรับของถัง ค่า h คือระดับสูงของช่องปากรับของถง
เหนือพื้นดน ค่า z 0 คือค่าความหยาบของพื้นผิว (๐.๐๑ ม. สำหรับฤดูหนาว และ ๐.๐๓ ม. สำหรับฤดูร้อน) ค่า H
ิ
คือระดับสูงเหนือพื้นที่วัดอัตราเร็วลม ค่า u คืออัตราเร็วลมที่วัดที่ระดับสูง H เหนือพื้น และค่า a คือ มุมแนวตง
ั้
H
เฉลี่ยของสิ่งกีดขวางรอบๆ เครื่องมือ