Page 4 - สภาพอากาศที่เป็นอันตรายต่อการบิน
P. 4
๔
บทที่ ๑
พายุฟ้าคะนอง (Thunderstorm)
กล่าวน า
้
พายุฟาคะนองเป็นระบบของสภาพอากาศเฉพาะถิ่น (Local weather system) ขนาดเป็น meso-
scale (๑๐-๑๐๐ ตร.กม.) เกิดจากการเจริญเติบโตของเมฆคิวมูลัส (Cumulus) จนเป็นเมฆคิวมูโลนิมบัส
(Cumulonimbus) มีฟ้าแลบฟ้าร้องเกิดขึ้นร่วมด้วย
ุ่
พายุฟาคะนองในเขตร้อนเกิดขึ้นทุกวันตลอดปี ในเขตอบอนจะเกิดบ่อยที่สุดตั้งแต่ปลายฤดูหนาวถึง
้
ต้นฤดูใบไม้ผลิ เขตขั้วโลกเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในฤดูร้อน
๑. ปัจจัยที่จ าเป็นในการก่อตัวของพายุฟ้าคะนอง
๑.๑ ชั้นของอากาศไม่ทรงตัว (Unstable air) หรือมีแนวโน้มที่จะไม่ทรงตัว (Potentially
unstable) (รูปที่ ๑-๑) มีความหนามากโดยปกติแล้วมีความหนาเป็น ๑๐,๐๐๐ ฟุตขึ้นไป ในกรณีที่รุนแรงจะ
เกิดขึ้นตั้งแต่ผิวพื้นถึงระดับโทรโพพอส
รูปที่ ๑-๑
๑.๒ ต้องมีปริมาณไอน้ าเป็นจ านวนมาก (Plentiful supply of water vapor) โดยเฉพาะ
บริเวณใกล้ผิวพื้นที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มแรกของกระแสอากาศที่ก่อให้เกิดเมฆ
๑.๓ ต้องมีแรงภายนอก เช่น การพาความร้อน (Heating from below) แนวลมพัดสอบ
(convergence) การเคลื่อนตัวของอากาศไปตามลาดภูเขา (Up lift over hill and mountain range) และ
การเคลื่อนตัวของอากาศตามลาดแนวปะทะอากาศ (Frontal ascent) มากระท าให้อากาศยกตัวขึ้นถึงระดับที่
อากาศจะลอยตัวได้เองอย่างอิสระ (รูปที่ ๑-๒)
