Page 53 - Climate

52

เทือกเขาสูงภาคตะวันตกนอกจากจะใช้เป็นแนวพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยกับพม่าแล้วยัง
เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญปันน้ำออกไปให้แก่ประเทศทั้งสอง กล่าวคือเทือกเขาถนนธงชัย ซึ่งอยู่ตอนบนของภาคนี้

จะเป็นต้นน้ำปันน้ำออกไปสามทิศทางคือ แม่น้ำเมย ไหลขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไปรวมกับแม่น้ำสาละวิน แม่น้ำ
สะแกกรังไหลไปทางตะวันออกไปรวมกับแม่น้ำเจ้าพระยา และแม่น้ำแควใหญ่ซึ่งเป็นแควหนึ่งของแม่น้ำแม่กลองไหลลง
่
มาทางใต้รวมกับแม่น้ำแควน้อยที่อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นแม่น้ำแม่กลองไหลลงอาวไทยที่จังหวัด
สมุทรสงคราม ส่วนเทือกเขาตะนาวศรีก็เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญของแม่น้ำหลายสาย เช่น แม่น้ำแควน้อย ซึ่งเป็น
สาขาหนึ่งของแม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเพชรบุรี แม่น้ำปราณบุรี เป็นต้น ลุ่มน้ำลำธารในภาคตะวันตกเป็นแหล่งน้ำที่ให้

ประโยชน์มากทั้งด้านการผลิตกระแสไฟฟ้าและน้ำในการชลประทาน

3.4 ภาคตะวันออก
ลักษณะภูมิประเทศตอนบนสุดของภาคเป็นแนวเขาสันกำแพง ซึ่งเป็นทิวเขาที่ใช้แบ่งเขตภาคนี้ในเขต
จังหวัดปราจีนบุรีกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ถัดจากทิวเขาสันกำแพงลงมาเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำบางปะกง ซึ่งเป็นที่ราบ
หุบเขาระหว่างแนวทิวเขาสองแนว คือทิวเขาสันกำแพงทางตอนเหนือ และทิวเขาจันทบุรี ทิวเขาบรรทัดทางตอนล่าง

ื้
ของเขตลุ่มน้ำดังกล่าว พนที่ลุ่มแม่น้ำบางปะกงนี้อยู่ในเขตจังหวัดนครนายก ปราจีนบุรี ต่อมาถึงเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา
ถัดจากที่ราบลุ่มแม่น้ำบางปะกงลงมาเป็นภูเขา เนินเขาอยู่ตอนกลางของภาคค่อนมาทางใต้เล็กน้อยได้แก่
ทิวเขาที่สำคัญ 2 แห่งคือ ทิวเขาจันทบุรี และทิวเขาบรรทัด ซึ่งเป็นทิวเขาต่อเนื่องไปในกัมพชา เรียกรวมกันว่า
ู
ิ
เทือกเขาคาร์ดามอน (Cardamon Mt.) เมื่อพจารณาโดยส่วนรวมจะวางตัวอยู่ในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออก
เฉียงใต้ นอกจากภูมิประเทศที่เป็นเขาสูงแล้ว พนที่ส่วนใหญ่จึงเป็นที่ราบลูกฟก มีลูกเนินเตี้ยๆ กระจายอยู่ทั่วไป
ู
ื้
ั
ี
บางบริเวณมภูเขาอยู่ติดชายฝั่งทะเล มีที่ราบลุ่มน้ำแคบๆ ระหว่างภูเขา เนินเขาซึ่งจะมีลำน้ำสายต่างๆ อนมีต้นกำเนิด
จากกลุ่มภูเขาเหล่านี้แล้วไหลลงมาทางใต้สู่อ่าวไทย
จากลักษณะภูมิประเทศที่มีแนวทิวเขากั้นลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ จึงทำให้ภาคนี้ได้รับ ฝนชุกในบริเวณ
ที่เป็นด้านรับลม ปริมาณน้ำฝนรวมสูงพอๆ กับปริมาณน้ำฝนในภาคใต้ โดยเฉพาะจังหวัดจันทบุรีและตราด มีปริมาณ
น้ำฝนสูงกว่า 3,000 มิลลิเมตร การที่ภาคนี้มีฝนตกชุกจึงทำให้พืชพรรณธรรมชาติโดยเฉพาะป่าไม้ขึ้นหนาแน่น มีป่าไม้สี
เขียวตลอดปีและสามารถปลูกพืชผลทำนองเดียวกับภาคใต้

3.5 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ภูมิประเทศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีลักษณะแยกตัวออกจากภาคกลางและภาคตะวันออกอย่าง
เด่นชัด กล่าวคือมีแนวภูเขายกตัวขึ้นเป็นขอบสูงของภาคสองด้าน คือ ด้านตะวันตกและด้านใต้ของภาค ประกอบกับ
มีทิวเขาภูพานซึ่งเป็นทิวเขาเตี้ยๆ เป็นแนวตั้งแต่ตอนเหนือของปากแม่น้ำมูลโค้งขึ้นไปบรรจบกับ ทิวเขาเพชรบูรณ์ทาง

่
จังหวัดเลย ภูมิประเทศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือจึงมีลักษณะเป็นแองแบบก้นกระทะ 2 แอง คือ ทางตอนเหนือ
่
่
ทิวเขาภูพานขึ้นไปเรียกว่าแอ่งสกลนคร และทางตอนล่างเรียกว่าแองโคราช
การยกตัวของแผ่นดินทางตะวันตกของภาคเกิดเป็นขอบสูงชันกั้นระหว่างภาคกลางกับภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือนั้น ได้แก่แนวทิวขาเพชรบูรณ์ในเขตจังหวัดเลย และขอนแก่น ทอดยาวลงมาเชื่อมต่อกับทิวเขาดง
พญาเย็นในเขตจังหวัดชัยภูมิ และนครราชสีมา แนวขอบที่สูงด้านตะวันตกนี้จะหันด้านชันไปทางที่ราบ ลุ่มน้ำภาคกลาง

และค่อยๆ ลาดเอียงไปทางตะวันออก ความสูงของขอบชันโดยเฉลี่ยประมาณ 120-200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทิวเขา
สูงส่วนใหญ่อยู่ในแนวทิวเขาเพชรบูรณ์ซึ่งบางยอดสูงเกิน 1000 เมตร และความสูงค่อยๆ ลดลงเรื่อยมาทางตอนใต้
ตลอดทั้งแนวทิวเขาดงพญาเย็น แนวทิวเขาด้านตะวันตกจะเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

เช่น แม่น้ำชี