Page 8 - Climate

7

ี
ิ
ี
2.6 ภูมอากาศชื้นภาคพื้นทวปที่มฤดูร้อน-เย็น (Humid Continental Cool Summer Climate) Dwb :
เนื่องจากภูมิอากาศชนิดนี้ตั้งอยู่ในระดับละติจูดสูง จึงได้รับอิทธิพลจากมวลอากาศขั้วโลกเป็นระยะเวลานาน และมีมวล
ื้
ื้
อากาศร้อนภาคพนทวีปและภาคพนสมุทรเคลื่อนที่เข้ามาบ่อยๆ ในช่วงฤดูร้อน โดยทั่วไปอุณหภูมิทั้งในฤดูร้อนและ
ฤดูหนาวจะต่ำกว่าภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีปที่มีฤดูร้อน ร้อน มีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 20 ํซ ได้แก่
ทวีปอเมริกาเหนือ พบบริเวณพรมแดนของแคนาดา และสหรัฐอเมริกา
ยุโรป พบทางตอนใต้ของสแกนดิเนเวีย เข้าไปในโปรแลนด์ เชคโกสโลวาเกีย และไซบีเรีย
เอเชีย จากแมนจูเรียเหนือเข้าไปในฮอกไกโด และซะคะลินตอนใต้

ุ
ฤดูหนาว หนาวจัดมากเช่น ในเดือนมกราคม อณหภูมิเฉลี่ยต่ำกว่า 0 ํซ และในบางแห่งที่ตั้งอยู่ตอนในเข้า
ไปอณหภูมิต่ำกว่า -15 ํซ อณหภูมิต่ำสุดในฤดูหนาวจะตกประมาณ -45 ํซ หรือ -50 ํซ ระยะปลอดจากน้ำค้างแข็งน้อย
ุ
ุ
ื้
้
กว่า 150 วัน ยกเว้นบริเวณชายฝั่งทะเล น้ำฟารวมประจำปีจะมีปริมาณน้อยกว่าภูมิอากาศชื้นภาคพนทวีปที่มีฤดูร้อน
้
ร้อน ปริมาณน้ำฟารวมทั้งปีอยู่ระหว่าง 350-700 มม. มียกเว้นชายฝั่งตะวันออกของอเมริกาเหนือและเอเชีย ซึ่งได้รับ
ิ
้
อทธิพลจากพายุหมุนนำความชุ่มชื้นมาสู่บริเวณนี้ ทำให้ฝนตกมากขึ้น พายุฝนฟาคะนองในฤดูร้อนเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก
ส่วนในฤดูหนาวหิมะตกหนักมากและเป็นระยะเวลายาวนาน
3. ภูมิอากาศที่อยู่ในอทธิพลของมวลอากาศเขตขั้วโลกและอาร์กติกและภูมิอากาศแบบภูเขาสูง ภูมิอากาศ
ิ
ที่อยู่ในเขตนี้จะมีความแตกต่างทางด้านอุณหภูมิมากที่สุด เป็นผลมาจากระดับละติจูดและความแตกต่างทางด้านความสูง
ลักษณะเด่นเกิดจากอุณหภูมิต่ำ

ิ
3.1 ภูมอากาศแบบไทกา (Taiga Climate) Dwd : คำว่า ไทกา (Taiga) มาจากภาษารัสเซีย หมายถึง
ป่าไม้ภาคพนทวีปในอเมริกาเหนือและยูเรเซีย ถูกนำมาใช้อธิบายถึงลักษณะอากาศซึ่งปกคลุมไปด้วยป่าไม้ชนิดนี้ บางที
ื้
ึ่
เรียกว่าภูมิอากาศกงอาร์กติก (Subarctic Climate) หรือ ภูมิอากาศป่าไม้เขตหนาว (Boreal Forest) ภูมิอากาศแบบ
ไทกาพบใน 2 บริเวณใหญ่ คือ
3.1.1 อเมริกาเหนือ เป็นแนวกว้างใหญ่จากอลาสก้า ตะวันตกไปยังชายฝั่งนิวฟนแลนด์
ิ
3.1.2 ยูเรเซีย จากนอร์เวย์ ไปยังคาบสมุทรคัมซัตกา

บริเวณเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดของมวลอากาศขั้วโลก ส่วนใหญ่มีคุณสมบัติหนาวเย็น แห้ง มวลอากาศ
ุ
้
มีการทรงตัวอย่างถาวร ดังนั้นจึงทำให้พสัยอุณหภูมิประจำปีสูงมาก และน้ำฟามีน้อยมาก อณหภูมิโดยเฉลี่ยเดือน
ิ
ุ
กรกฎาคม ที่เมืองยาคุทส์ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของไซบีเรียตอนกลางมีอณหภูมิประมาณ 20 ํซ แต่ในเดือนมกราคม
ุ
ุ
อณหภูมิโดยเฉลี่ยประมาณ -43 ํซ และมีพสัยอณหภูมิประจำปี 63 ํซ ฤดูร้อนกลางวันจะยาวนาน และอณหภูมิสูงสุด
ุ
ิ
ุ
ิ
ุ
ิ
จะสูงถึง 25 ํซ พสัยอณหภูมิประจำวันจะอยู่ประมาณ 10 ํซ หรือ 15 ํซ อิทธิพลจากทะเลจะทำให้พสัยอณหภูมิ
ี
็
ประจำวันลดต่ำลง ระยะปลอดจากน้ำค้างแขงจะแตกต่างกันไป ลึกเข้าไปตอนในของทวีปจะมระยะเวลาปลอดจาก
ี
น้ำค้างแข็งเพยง 50-90 วัน
ุ
ุ
ฤดูหนาวมีระยะเวลายาวนาน ประมาณ 6-8 เดือน ที่อณหภูมิเฉลี่ยต่ำกว่า 0 ํซ มีหลายสถานีที่มีอณหภูมิ
ุ
เฉลี่ยต่ำกว่า -15 ํซ เป็นระยะเวลา 3-4 เดือน สถิติอณหภูมิต่ำสุดที่ Verkhoyansk ในไซบีเรียตะวันออก ในวันที่ 5 และ
ุ
ั
7 กุมภาพนธ์ ค.ศ.1892 ประมาณ -68 ํซ Oimekon ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไซบีเรีย มีอณหภูมิ -78 ํซ ในปี
้
ค.ศ.1938 โดยทั่วไปน้ำฟาจะน้อยกว่า 500 มม. ต่อปี ยกเว้นบริเวณชายฝั่งทะเล ส่วนใหญ่เกิดจากพายุหมุนและมีมาก
ที่สุดในฤดูร้อน
ิ
3.2 ภูมอากาศแบบทุนดรา (Tundra Climate) Et : คำว่า ทุนดรา เป็นศัพท์ทางพชพรรณธรรมชาติ
ื
แต่นำมาใช้กับภูมิอากาศที่มีความเกี่ยวพนกัน พบอยู่ทางเหนือของภูมิอากาศแบบไทกา ได้แก่ชายฝั่งมหาสมุทรอาร์กติก
ั
ของทวีปอเมริกาเหนือ และยูเรเซียไอซ์แลนด์ตอนเหนือ ชายฝั่งกรีนแลนด์ และหมู่เกาะต่างๆ ในมหาสมุทรอาร์กติก
แต่จะไม่พบในซีกโลกใต้ยกเว้นหมู่เกาะบางเกาะในมหาสมุทรแอนตาร์กติก เพราะอิทธิพลของพื้นน้ำในบริเวณละติจูดนั้น